Εφημερίδα της ανεξάρτητης Αριστεράς

Το Σύνταγμα ανήκει στον απεργό λαό!

                                            
                                   φωτό: Ο φωτογράφος του Πριν Κ. Τσουκαλάς
                                                           © Δημήτρης Σούλτας 


Αυτή τη φορά, η εικόνα στο Σύνταγμα ήταν κάπως διαφορετική σε σχέση με τις προηγούμενες. Μετά το τέλος της νέας μεγαλειώδους πορείας που έγινε την Τετάρτη και παρά τις αλλεπάλληλες εφορμήσεις των ΜΑΤ και τον καταιγισμό των χημικών, πολλές χιλιάδες κόσμου παρέμεινε επί τουλάχιστον 2-3 ώρες στην πλατεία. Πρωτοβάθμια σωματεία, εκπαιδευτικοί, φοιτητικοί σύλλογοι, νεολαίοι, μέλη του κινήματος «Δεν Πληρώνω» και πολλοί άλλοι, απλοί και ανώνυμοι απεργοί και αγωνιστές, έστειλαν το μήνυμα ότι όχι απλώς δεν είναι διατεθειμένοι να υποχωρήσουν, ένα σχεδόν χρόνο μετά την σύναψη του Μνημονίου, αλλά είναι αποφασισμένοι να σφίξουν τον κλοιό γύρω από τη Βουλή και το αστικό σύστημα εξουσίας.



23 Φλεβάρη: Πλημμύρισαν οι δρόμοι της επαρχίας



                                  Φωτό από Γιάννενα 



Πολύ μαζικές ήταν και οι απεργιακές πορείες στις μεγάλες επαρχιακές πόλεις. Στη Θεσσαλονίκη το ποτάμι των 20.000 διαδηλωτών κατέκλυσε την πόλη. Μάλιστα ήταν τέτοια η μαζικότητα με αποτέλεσμα όταν οι τρεις διαφορετικές συγκεντρώσεις κατέβηκαν στο δρόμο να ενωθούν αναπόφευκτα. Στην Καμάρα η συγκέντρωση ήταν πολλή μεγάλη, με τη συμμετοχή της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων και φοιτητικών συλλόγων. Τον τόνο έδιναν τα μπλοκ των σωματείων, όπως του βιβλίου χάρτου, των μισθωτών - τεχνικών, των δασκάλων, των εκτάκτων από το ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, που βρίσκονται σε απεργιακό αγώνα. Μετά την ολοκλήρωση της πορείας, μεγάλο κομμάτι διαδηλωτών κινήθηκε προς το άγαλμα Βενιζέλου, όμως καθ’ οδόν δέχτηκαν απρόκλητη επίθεση από τα ΜΑΤ με δακρυγόνα και κρότου λάμψης. Μάλιστα ασφαλίτες που βρίσκονταν πίσω από τα ΜΑΤ, ντυμένοι με πολιτικά, συνέλαβαν απρόκλητα μέλος της ΕΑΑΚ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο οποίος συμμετείχε στην ομάδα περιφρούρησης των μπλοκ. Η σύλληψη του αγωνιστή φαίνεται ότι ήταν στοχευμένη, αφού σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες οι ασφαλίτες τον υποδείκνυαν. Τελικά του απαγγέλθηκαν ψευδείς κατηγορίες για αντίσταση κατά της αρχής.

Ιρλανδικός κατακλυσμός


                                                         Σύνθημα γραμμένο πάνω σε τοίχο στο Δουβλίνο 


Πανικός επικράτησε στο Μέγαρο Μαξίμου χθες το πρωί, μόλις γνωστοποιήθηκαν τα αποτελέσματα των έξιτ πολς στις βουλευτικές εκλογές της... Ιρλανδίας! Το δεξιό κόμμα Φίανα Φαλ, το οποίο όπως και το ΠΑΣΟΚ υπήγαγε τη χώρα σε καθεστώς Μνημονίου που τσάκισε τον ιρλανδικό λαό, υπέστη εκλογική συντριβή κατακλυσμιαίων διαστάσεων: από 42% που είχε πάρει στις εκλογές του 2007, έπεσε τώρα στο... 15%!!! Στο Δουβλίνο, την πρωτεύσα, το κυβερνών κόμμα πήρε το απίστευτο ποσοστό του... 8%!!! Η υποστήριξη του Μνημονίου βύθισε το κυρίαρχο κόμμα της ιρλανδικής Δεξιάς στο χειρότερο ποσοστό της σχεδόν 90χρονης ιστορίας του. 

Πετυχημένη συζήτηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

 Διήμερο διαλόγου   
«Μπορούμε να διαγράψουμε το χρέος»

                                          Φωτό από τη δεύτερη μέρα

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και μαζική ήταν η πρώτη μέρα της συζήτησης που οργάνωσε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Πάντειο με θέμα: «Η κρίση, η ΕΕ και η Αριστερά. Μπορούμε να διαγράψουμε το χρέος».

Πλημμύρισαν οι δρόμοι, τέλος ο μονόδρομος



Σε ταξική σύγκρουση μέχρις εσχάτων έχουν μπει οι δυνάμεις της εργασίας και του κεφαλαίου. Από τη μια: Η σύγχρονη «χούντα» κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ, με το νέο πρόγραμμα κοινωνικού ολέθρου, το Μνημόνιο 4, μαζί με το πρόγραμμα άγριας λιτότητας μέχρι το 2015 και βάλε. Νέες μειώσεις μισθών, κατάργηση κοινωνικών υποδομών, ξεπούλημα δημόσιου πλούτου για 50 δισ., νέα αντιασφαλιστικά μέτρα, ανεργία και φτώχεια για εκατομμύρια εργαζόμενους. «Δε θα χάσετε ούτε σεντ», είπε ο Γ. Παπανδρέου στη Γερμανία, απευθυνόμενος βεβαίως στους τραπεζικούς τοκογλύφους του χρέους, που ρουφούν το αίμα του λαού. Για να περάσει αυτή η άθλια πολιτική, η κυβέρνηση καταφεύγει σε ένα ντελίριο αυταρχισμού και καταστολής, πνίγοντας στα χημικά τις διαδηλώσεις, επεμβαίνοντας παντού με τα ΜΑΤ, διώκοντας ακόμα και τους μετανάστες απεργούς πείνας (!), απαντώντας με καθαιρέσεις σε κάθε διαφωνία. Μια αποκρουστική κυβέρνηση δικτατορίσκων, του αποφασίζομεν και διατάσσομεν, που πρέπει να ανατραπεί από το κίνημα το συντομότερο. Από την άλλη: Το εργατικό και λαϊκό κίνημα, που κατέκλυσε τους δρόμους της χώρας σε μια εντυπωσιακή απεργιακή ημέρα. Με πάνω από 100.000 διαδηλωτές στην Αθήνα, πολιτικά συνθήματα ανατροπής και μαχητική διάθεση, που έσπασε την απαγορευμένη ζώνη στην πλατεία Συντάγματος, έδειξε ότι η αναταραχή διευρύνεται και ριζοσπαστικοποιείται. Το ζητούμενο σήμερα είναι να αναδειχθεί ένα ενοποιητικό πολιτικό πλαίσιο, που θα στοχεύει στην ανατροπή της επίθεσης του κεφαλαίου και της κυβέρνησης Παπανδρέου που την υλοποιεί, στην ήττα κάθε επίδοξου διαχειριστή και στο άνοιγμα ενός άλλου δρόμου ελπίδας για τα εργατικά συμφέροντα, σε ρήξη με την ΕΕ και το σύστημα. Απαιτείται σήμερα η κλιμάκωση της πάλης, με προωθημένο πολιτικό πλαίσιο και ανεβασμένες μορφές πάλης, που θα ξεπερνούν το τελετουργικό του υποταγμένου συνδικαλισμού και θα ανταποκρίνονται στην οξύτητα ενός ανένδοτου αγώνα για την ανατροπή της σύγχρονης βαρβαρότητας. Αναγκαία η ταξική ανασυγκρότηση του κινήματος και η ανάδειξη οργάνων που θα καθορίσουν τα επόμενα βήματα. Σε αυτό τον αγώνα πρέπει να συμβάλει η Αριστερά και με την κοινή της δράση. Ανάγκη μιας δημιουργικής αγωνιστικής αντικαπιταλιστικής τομής στην Αριστερά.