Εφημερίδα της ανεξάρτητης Αριστεράς

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τελευταία Λέξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τελευταία Λέξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Για μια επαγγελθείσα ηδονή (στη σωστή εκδοχή)


Η ατυχία του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δεν επέτρεψε τη δημοσίευση αυτού του κειμένου πριν δυο βδομάδες. Σήμερα ελπίζω να βρει το δρόμο προς τη δημοσιοποίηση.

Του Θανάση Σκαμνάκη

Μια αναγκαία συνέχεια σε ένα λάθος


Την προηγούμενη Κυριακή έδρασε ο δαίμων του ηλεκτρονικού Τύπου κι έτσι αντί να στείλω το κείμενο που είχα ετοιμάσει –και το οποίο αναφερόταν στην περίφημη έκφραση του Αντρέ Μπρετόν («Καταφάσκω για να έχω την ηδονή να εκτεθώ»)– έστειλα ένα κείμενο δοκιμή, με ασκήσεις σκέψεων, που δεν είχα καν ολοκληρώσει. Έτσι με τον τίτλο του σωστού κειμένου (Επαγγελθείσα ηδονή) δημοσιεύτηκε άλλο. Αλλά όπως ήρθαν τα πράγματα, οφείλω να συνεχίσω το διάλογο με τον εαυτό μου (και όχι μόνο), συνεχίζοντας με το λάθος (ή συνεχίζοντας το λάθος;).

Του Θανάση Σκαμνάκη

Η δικαιοσύνη και η δημοκρατία


Του Θανάση Σκαμνάκη

Ημέρα αποκατάστασης της δημοκρατίας θεωρείται η σημερινή και στο Προεδρικό Μέγαρο «δίδεται δεξίωσις». Πρώτης τάξεως υπόμνηση. Θα δοκιμάσω την υπομονή και τη μνήμη σας, παραθέτοντας μόνο πληροφορίες.

Συμβάσεις - δηλώσεις ατομικής υποταγής


Του Θανάση Σκαμνάκη

Έρχεται πάντα ο καιρός που χρειάζεται να αποφασίσεις. Πάντα οι κρίσιμοι καιροί είναι καιροί αποφάσεων. Όσο είμαστε στη νηνεμία, καταριόμαστε εκείνη τη φθορά της αδράνειας, του να μη γίνεται τίποτα, να περιμένεις με χαμηλωμένα πανιά και φτερά, κάποιους ανέμους να φυσήξουν, να πάρεις κι εσύ τα κύματα και να παλέψεις, να συμμετάσχεις στην ιστορία, καθώς πάντα κάποια Τροία περιμένει εκείνους που τη φαντάζονται και την επιθυμούν. Κι όταν αρχίσουν να φυσάνε οι αέρηδες, αρχίζουν άλλες έγνοιες. Πώς θα τα βγάλεις πέρα με τον καιρό; Κι αν είναι με τα κύματα βουνά, κάτι λέει. Όλοι μαζί οι σύντροφοι σε κατάρτια και κουπιά, στην κοινή αγωνία και στον κοινό αγώνα, με ορατούς ορίζοντες και με αίσιες προοπτικές, τουλάχιστον εντός τους. Αλλά εκείνη η υπονομευτική δράση των μικρών πραγμάτων, εκεί που στέκεσαι μόνος και πρέπει να πεις τι θυσιάζεις, το παρόν στο όνομα του μέλλοντος ή το μέλλον στο όνομα του παρόντος;

Κυριολεξίες

Του Θανάση Σκαμνάκη

Στο προηγούμενο σημείωμα έκανα λόγο για τους συμβολισμούς. Σήμερα λέω να μιλήσω για τις κυριολεξίες, δηλαδή για το πώς οι λέξεις (και με μια διασταλτική ερμηνεία και οι πράξεις) αποδίδουν με ακρίβεια το νόημα των πραγμάτων.

Εν πλω…


Η Γαλλία είναι σε κινητοποιήσεις. Η Αγγλία σε αναβρασμό. Η Ευρώπη σε αγωνία και ο κόσμος σε αναμονή. Και η σύγχυση ακόμα μεγαλύτερη. Το τι αλήθεια συμβαίνει εδώ είναι δύσκολο να το απαντήσεις. Και κυρίως το τι κάνουμε τώρα. Γιατί αιωρούνται στην ατμόσφαιρα άπειρα μολυσμένα σωματίδια, που εμποδίζουν τις συσσωματώσεις των ανθρώπων.




ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ

Ιδιωτικά πάθη, δημόσιες αμαρτίες

Ο Βιμ Βέντερς στην ταινία του Τα φτερά του έρωτα κάνει ένα καυστικό σχόλιο για τη γερμανική κοινωνία. Λέει περίπου το εξής: κάθε Γερμανός έχει γίνει ένα ανεξάρτητο κρατίδιο, υψώνει μια σημαία και ανακηρύσσει τον εαυτό του κυρίαρχο.  Η εικόνα αυτή μου επιστρέφει τακτικά όταν παρακολουθώ, ακούω και μαθαίνω τα όσα μας συμβαίνουν. Η Αριστερά μας δεν είναι μόνο γεμάτη συλλογικά κρατίδια, που κατοχυρώνουν τα όρια τους, αποχτούν τίτλους, και αμύνονται υπέρ βωμών και εστιών αν δεχθούν αμφισβήτηση. Πέραν αυτού, έχει πολλαπλασιάσει τις ατομικότητές της.



ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ

Με...χίλια

Χωρίς να το καταλάβουμε καλά - καλά, όπως τα χρόνια μας που έγιναν πολλά και δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, συμπληρώσαμε τα χίλια φύλλα της εφημερίδας. Και από τότε σχεδόν ανελλιπώς, με εξαίρεση κάποια φορά που φύσηξε θυελλώδης άνεμος και βούλιαξα, δεν έλειψα, ρίχνοντας κάθε φορά κι ένα γράμμα προς άγνωστο παραλήπτη. 
Χρωστάω χάρη στους συντρόφους που άφησαν τις λέξεις μου να κάνουν το βδομαδιάτικο ταξίδι. Και χρωστάω χάρη σ’ εκείνους που έστειλαν απάντηση στο γράμμα μου, με το δικό τους τρόπο, σαν κατανόηση, σαν αίσθημα.


".... συνεχίζω να ρίχνω μπουκάλια με μηνύματα στον ωκεανό των αισθημάτων μας." 

ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ

Πανηγύρια και θρύψαλα

Ο Αύγουστος γεμάτος τάματα και καλοπιάσματα σε Παναγίες, αμπελόεσσες, θαλασσοπορούσες, χρυσοβάλαντες, πορτοκαλούσες, μεγαλόχαρες εν γένει για όσα προσδοκούμε ή κακά που ευχόμαστε να μη μας εύρουν, εκτονώσεις πίστεως και συσσωρευμένων αγωνιών, κάλυψη του φόβου.



ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ


Η εποχή του γελοίου

Η εποχή του γελοίου

Πάνε τώρα σχεδόν δυο δεκαετίες, που η υποβάθμιση της πολιτικής ζωής παράγει πολιτικές ηγεσίες και μοντέλα διακυβέρνησης όλο και λιγότερο δημιουργικά. Και κυρίως όλο και λιγότερο σοβαρά. Η περίοδος Σημίτη εγκαινίασε την εποχή των ολίγιστων.


ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ

Τα οχυρά μας


Έλεγε ο φίλος μου, εμείς τουλάχιστον έχουμε κάποιους στίχους να οχυρωθούμε! Άφηνε έξω, στην ερημιά και την απουσία, εκείνους που δεν αξιώθηκαν να πιστέψουν σε ένα στίχο ή σε μια δύσκολη ιδέα, που είναι το ίδιο (ακόμα κι αν οι στίχοι είναι σχεδόν πάντα πιο μελαγχολικοί. Ή μήπως όχι;). Εκεί έξω όπου κυκλοφορεί πολύ μοναξιά.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ

Μη καλοκαιρινές περιγραφές

"..αίφνης η θάλασσα γινόταν κύματα αγανάκτησης, οι θερμές ιδέες μετατρέπονταν σε οργή και το καλοκαίρι γινόταν μια σκέψη για τον ερχόμενο χειμώνα." 


ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ

Το πέταγμα της πεταλούδας

Μια πεταλούδα εγκλωβισμένη στο δωμάτιο δεν ήξερε πώς να πετάξει ανάμεσα στα ανοίγματα των παραθύρων και να φύγει. Είχε μια φυσική βεβαιότητα για τις τροχιές της, που δεν την αμφισβητούσε καμία πραγματικότητα τουλάχιστον όσον αφορά στο σχέδιο των πτήσεών της.

ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ

Τα μικροαστικά, σήμερα

ΘANAΣHΣ ΣKAMNAKHΣ

Στο προηγούμενο σημείωμα η αναφορά γινόταν σε εκείνο το απαράδεκτο «όλοι φταίμε» για την κρίση, που μας βαφτίζει συνενόχους απαξάπαντες και συνεπώς, δικαίως και άνευ αντίδρασης, δικαιούνται οι εξουσίες να ζητούν από όλους, κυρίως από τους εργαζόμενους, να συνεισφέρουν στο να ξελασπώσουν οι τράπεζες και το σύστημα. Όμως η οργή για το «όλοι φταίμε» δεν σημαίνει πως πρέπει να παραβλέψουμε την παθογένεια της ελληνικής κοινωνίας τις πρόσφατες δεκαετίες, όταν η λαμογιά έγινε επιστήμη και τρόπος ζωής για ευρύτερα μικροαστικά τμήματα.

«Όλοι φταίμε»

ΘANAΣHΣ ΣKAMNAKHΣ

Η ενοχλητική μπίλια της επικοινωνιακής πολιτικής έχει κάτσει στο «όλοι φταίμε». Μια διασπορά της κοινωνικής ευθύνης που διεκδικεί και εύσημα ευαισθησίας, καθώς προτάσσει την ανάγκη αυτοσυνείδησης και αισθήματος αυτοκριτικής. Όλοι έχουν το μερίδιό τους στην ευθύνη για την κρίση.

Τα μοντέλα του τηλεφασισμού

ΘANAΣHΣ ΣKAMNAKHΣ

Στη δίκη για τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου ο συνήγορος υπεράσπισης των κατηγορουμένων άρχισε να μιλά για την προσωπικότητα του δολοφονημένου απ’ αφορμή τα ορθογραφικά λάθη της έκθεσής του. 

«Ο δαίμων της πορνείας»

Λέγαμε την άλλη φορά για την πορνεία στη δημόσια ζωή. Αλλά χρειάζονται εξηγήσεις. Και η αποκατάσταση κάποιων πραγμάτων. 
Θανάσης Σκαμνάκης

Απεργοσπαστικά τεθωρακισμένα


Ήθελα από καιρό να γράψω για το «δαίμονα της πορνείας» στην ελληνική ζωή, τη δημόσια εννοείται και ιδιαίτερα τη δημοσιογραφική. Αλλά πριν προλάβω να συντάξω τις σκέψεις μου έρχεται ο ορυμαγδός των γεγονότων.

Θανάσης Σκαμνάκης

Τελευταία λέξη: Η δόξα εν αναμονή

Οι ημέρες δεν έχουν δόξα. 


Θανάσης Σκαμνάκης