Χωρίς να το καταλάβουμε καλά - καλά, όπως τα χρόνια μας που έγιναν πολλά και δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, συμπληρώσαμε τα χίλια φύλλα της εφημερίδας. Και από τότε σχεδόν ανελλιπώς, με εξαίρεση κάποια φορά που φύσηξε θυελλώδης άνεμος και βούλιαξα, δεν έλειψα, ρίχνοντας κάθε φορά κι ένα γράμμα προς άγνωστο παραλήπτη.
Χρωστάω χάρη στους συντρόφους που άφησαν τις λέξεις μου να κάνουν το βδομαδιάτικο ταξίδι. Και χρωστάω χάρη σ’ εκείνους που έστειλαν απάντηση στο γράμμα μου, με το δικό τους τρόπο, σαν κατανόηση, σαν αίσθημα.
".... συνεχίζω να ρίχνω μπουκάλια με μηνύματα στον ωκεανό των αισθημάτων μας."
ΘΑΝΑΣΗΣ ΣΚΑΜΝΑΚΗΣ